ทำไม เราไปไม่ถึงไหน

ประเทศไทย โชคดี ที่ตั้งอยู่ตำแหน่งที่เหมาะสม ในการทำเกษตร

พร้อมที่จะเป็นแหลงอาหารของโลก ที่ประเทศอื่นๆ อิจฉา

.

เกษตรกรไทย รู้จักการผลิต อาหารมานาน

แต่..ทำไม เรายังยากจน

.

ไมต้องให้ฝรั่ง ยี่ปุ่น มานั่งวิเคราะห์ให้อายขายขี้หน้าหรอกครับ

รัฐบาล โง่ๆ ที่ปกครองประเทศ มันขาย ความจริงใจ มันโกงทุกรัฐบาลนั่นละ

.

วันนี้ พวกเรา ต้องฟังเกษครกร ด้วยกันเองเท่านั้น อย่าฟังรัฐบาล เพราะเจ๊งอย่างเดียว

.

เราทำเป็น ปลูกเป็น แต่เราถูกมอมเมาด้วยสารเคมี จนดินตายน้ำตาย

วันนี้ถ้าเราหยุดให้แบบสิ้นเชิง แล้วปรับปรุงดินด้วยวิถ๊ทางธรรมชาติ อย่างจริงจัง ปีเดียวเท่านั้น เราฟื้น

เป็นการฟื้น อย่างถาวรและยั่งยืน

.

หยุดยาทุกชนิด พึ่งพาธรรมชาติ สร้างระบบนิเวท ขึ้นในแปลงผลิต ธรรมชาติ จะควบคุมกันเอง

.

หยุดฟังเจ้าหน้าที่เกษตร ทุกคน โม้ ทั้งนั้น...ไล่ออกจากบ้านไป แล้วฟังเกษตรกรที่ทำจนประสบผลสำเร็จ อย่างเป็นรูปธรรม ปราชญ์ชาวบ้านฟังนิดหน่อยพอ บางคนก็ขายฝันมากไป

.

โรงเรียนที่ดีที่สุด คือ สวน ไร่ นา ของท่านนั่นละ ย้ำ โรงเรียนที่ดีที่สุดคือ สวนของท่านเองนั่นละ

.

ลงมือทำ..ปลูก-เดินดู-เรียนรู้-บันทึกไว้ แค่นี้เอง..แล้วท่านจะเรียนจบได้เองแบบไม่ต้องพึ่งพาปัจจัยภายนอก

.

สิ ่งที่เราขาดไปจริงๆ คือ..การบริหารงานสวนมากกว่า

.

เช้ามา ต้องทำอะไร ดูแลอย่างไร ตางรางการทำงาน

พืชที่เราปลูก มีวงจร ชีวิตอย่างไร ปลูก กี่วัน เริ่มออกผล กี่วันเก็บเกี่ยวได้

เกรดสินค้า เกรดเอ ขายที่ไหน  บี ซี ขายที่ไหน

.

ทุกอย่างต้องบริหารจัดการควบคุมได้

วันไหน ผลผลิตจะออหก จะออกจำนวนเท่าได

มีการทำไหม (ไม่มี)การติดแทค ให้กับต้นไม้ทุกต้น เพื่อรู้วันตัด(ไม่มี)

ตรงนี้ละ ที่เราต้องเพิ่มเข้าไปในตัวเกษตรกร..การคิดและบริหาร

..

การเพิ่มผลผลิตต่อไร่ให้สูงขึ้น ด้วยการบริกหารจัดการ

บริหาร ดิน บริหารน้ำ บริการปุ๋ย ว่าต้องใช้เท่าไร ต้องทำปุ๋ยคอกสำรองเท่าไร

.

การบริหารงานขาย การรวมกลุ่มในชุมชน ก็ไม่เข้าใจว่าทำไม มันยากเย็นนัก ทั้งที่มันคือช่องทางให้การขายสินค้าที่ดี

.

เริ่มต้นแต่น้อย กล้วย 5 ไร่ กำลังดี ช้าๆ แล้วเริ่มพัฒนา ต่อยอดผลิตภันฑ์ ค่อยๆรุกตลาด แบบยั่งยืน สร้างแบรนด์ให้จดจำให้ได้ ป่าล้อมเมือง ยังใช้ได้ผลเสมอมา

.

แค่เราไม่ยอมเป็นแค่โรงงานรับจ้่างผลิต เราต้องเป็นเซลแมน เป็ยนฝ่ายขาย ของเราเอง

.ตรงนี้ละ ตือทางรอดของยุก ปลาใหญ่ กินปลาเล็ก ถามว่า ทุกวันนี้ ปลาใหญ่ ทำไมยังกินปลาเล็กไม่หมด

.

เพราะมันมีช่องทางให้ปลาเล็กที่ฉลาด เล็ดลอดออกมาได้เสมอนะซี

.

ส่วนปลาเล็ก โง่ๆ ก็โดนกินไปเท่านี้ละ วันนี้

..............................................

เงิน สามสี่ล้านนี่ ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย แต่มาด้วยการทุ่มเท

คิดๆๆๆๆ ลงมือทำ ทำในสิ่งที่แตกต่าง......ลุงไม่ยอมเป็นแค้่โรงงานรับจ้างผลิต

.

ทืุกวันนี้  ทำหน้าที่ ฝ่ายขาย ให้กับตัวเอง

โรงเรียนของลุง ก็คือสวนของลุงนี่ละ ดีที่สุดแล้ว

เคล็ดลับการปลูกกล้วยและการดูแล

30ไร่ 1 ล้าน บอกเล่าประสบการณ์ชาวสวนกล้วย

บอกเล่าเรื่องราวคนปลูกกล้วย..ด้วยเพราะเดินทางไปทุกที่
.
แปลงนี้ก็กำแพงเพชรนี่ละ ทำ 30ไร่ ซึ่งตอนนี้ก็ได้เวลาที่จะลุ ปลูกใหม่
ก็ดันออกที่ละ 3-5 ไร่ อันไหนพอเก็บได้ รถลุงก็เข้าไปตัดเอาออกมาให้
.
พอได้ค่ารถไถ คนงาน และกินแบบสบายๆ
.
ทีนี้ ความน่าสนใจมันอยู่ตรงที่ 30ไร่นี่ รับกันต่อปัเกือบล้านบาท
...ครับเกือบล้านบาท..จริงๆ..
.
จำวันที่กล้วยแพงได้ไหม...สวนนี้เฉลี่ย 15 หวีต่อต้นทั้งหมด
แล้ว 30 ไร่ มีกล้วยในสวนเท่าไร..ใหญ่ ยาว เยอะ
.
ตัดกันทั้งปี ราคาตอนนี้ ตี 16 บาทต่อกิโล
1 คันปิกอั๊พ  3 ตัน ก็ประมาณ 5หมืนบาท
รถออกทุกวัน คิดดู ขาดล้านบาทก็ไม่เท่าไรหรอก ตัวเลขแน่นอน ก็ยากเพราะจำแบบชาวสวน
.
ถึงตอนนี้สภาพจะดูโทรมๆ แต่จำนวนหวีต่อต้น ก็ เกินสิบหวีกว่า ก็ดันทิ้งไป ปลูกใหม่ไป เรื่อยๆ
.
เครือไหนเล็ก ส่งโรงงาน เครือไหนใหญ่ เข้าตลาด
.
กล้วยนี่ละ ถึงเวลาฟลุ๊กขึ้นมา ชีวิตเปลี่ยนทันที 3-4 ปี ภัยธรรมชาติมาครั้งนั่นละ ถูกหวย
ฉนั้นคนที่ท้อถอยไปก่อน สว่นมากมานั่งเสียดายทีหลัง
.
สำหรับกลุ่มพวกลุง จึงมีคติว่า ถูกก็ทำ แพงก็ทำ เดียวมันก็ถูกหวยเองนั่นละ แต่จะช่วงไหนเท่านั้น ใน 3-4 ปี
.
ปีที่แล้วถูก ปีนี้ ปีหน้าไม่แน่ ตามวัตจักฏ...หน้าที่ของกลุ่มลุงคือ เตรียมของให้พร้อมเท่านั้น
.
สังเกตุง่ายๆ กล้วยที่คนทำเขาทุ่มเททั้งชีวิตลงไป ความใหญ่ของโคนต้อง  50 ซม สูง 4เมตรกว่าๆ ทุกราย นี่คือคนที่จะประสบความสำเร็จ จริงๆคือกลุ่มนี้
.
กลุ่มที่ทำได้สูง 2-2.5 เมตร ต้นเท่าโคนขา กลุ่มนี้ยังห่างไกลความสำเร็จ เรียกว่า ดูแลไม่ถึง
(อย่าเถียงลูงเลย กว่า 3-4 พันไร่ที่ลุงเดินทุกวันหลายปี เห็นมาหมดแล้ว กลุ่มคนที่เลิก คือกลุ่มนี้ ไปไม่รอด)
.
ดินดำ น้ำชุ่ม..หน้าดินแห้ง เลิกกัน ไปปลูกมะเขือดีกว่าเพราะผลผลิตต่อปีที่จะได้มันไม่ถึงไม่พอในกลุ่มที่ปล่อยหน้าดินแห้ง ปลูกมาตั้ง1ปี ได้เครือละ 50บาทไปไม่รอด..ลองไปดูคนที่เขาทำแล้วรวย
.
เขาเดินในสวนกันทั้งวัน ไปดูเขาทุ่มเทขนาดไหน เหงื่อนี่หยดลงดินไปขนาดไหน
ทุกต้น ผ่านตาผ่านมือ จนแทบจะตั้งชื่อกล้วยได้ทุกต้น ลูบคลำ ทั้งวัน เขาทำกันขนาดนี้
เดินจนรองเท้าสึกไม่รู้กี่คู่ เรียกว่าจำจ้นกล้วยได้แทบทุกต้น
.
ทุกอย่างมันต้องเกิดจากการทำอย่างทุ่มเท และใส่ใจจริงๆ นั่นละ คือคนที่จะประสบความสำเร็จ
.
นำที่สวนนี้ หน้าดินไม่เคยแห้ง ไม่รก ใบเก่าๆ จัดระเบียบอย่างดี เรียกว่า ใส่ใจกันเต็มที่
ยกเว้นตอนนี้เพราะมันหมดอายุ
.
ก็เป็นอีกสวนนึง ทีดูแลกล้วยได้เป็นอย่างดี และสามารถรับเงินล้านได้
ถ้าเกิดแพงขึ้นมาอีกรอบ ก็คงจะรับกันได้อีกเยอะ...ถูกก็ทำ แพงก็ทำ นี่ละ คติชาวสวนกล้วย

่ส่งงานขอนแก่น 1600 ต้น กล้วยน้ำว้า