การปลูกกล้วยน้ำว้า บทความตอนที่ 2: การเลือกตำแหน่งและเตรียมพื้นที่ปลูกกล้วยน้ำว้า ให้รอด 100%

บทความตอนที่ 2: การเลือกตำแหน่งและเตรียมพื้นที่ปลูกกล้วยน้ำว้า ให้รอด 100%

ระยะเวลาในขั้นตอน: ก่อนลงมือปลูก 15 วัน (Day -15) | เป้าหมาย: ปรับสภาพดินและวางแผนระยะปลูกให้เหมาะสมเพื่อให้ต้นกล้วยเจริญเติบโตได้ดีที่สุด

ภาพจำลองการไถตากดินและวัดระยะร่องสำหรับการปลูกกล้วยน้ำว้า

การเลือกตำแหน่งพื้นที่ปลูกที่เหมาะสม

กล้วยน้ำว้าเป็นพืชที่ชอบแสงแดดจัดและต้องการน้ำอย่างเพียงพอ แต่ไม่ชอบน้ำขัง พื้นที่ปลูกที่ดีควรเป็นกลางแจ้ง รับแสงแดดได้เต็มที่ตลอดทั้งวัน ดินมีความร่าซุย ถ่ายเทอากาศและระบายน้ำได้ดี หากเป็นพื้นที่ต่ำหรือมีน้ำท่วมขังควรร่องหรือทำคันดินเพื่อป้องกันรากเน่า

ขั้นตอนการเตรียมดินอย่างมืออาชีพ

1. การกำจัดวัชพืชและไถตากดิน

เริ่มจากการปรับพื้นที่ ทำความสะอาดและไถพรวนดินอย่างน้อย 1 ถึง 2 รอบ จากนั้นไถตากดินทิ้งไว้ประมาณ 7 ถึง 14 วัน ขั้นตอนนี้สำคัญมากเพราะช่วยฆ่าเชื้อโรคในดิน เชื้อรา และไข่แมลงศัตรูพืชที่สะสมอยู่ในดิน

2. การวัดระยะห่างระหว่างต้น (ระยะปลูก)

ระยะปลูกมีผลต่อขนาดหวีและจำนวนเครืออย่างมาก หากปลูกชิดเกินไปทรงพุ่มจะบังแสง ทำให้ผลลีบและเกิดโรคง่าย ระยะที่แนะนำมีดังนี้:

• ระยะ 3 x 3 เมตร: เหมาะสำหรับแปลงทั่วไป ได้จำนวนต้นต่อไร่ประมาณ 170 ต้น
• ระยะ 4 x 4 เมตร: เหมาะสำหรับต้องการให้ทรงพุ่มกว้าง ได้หวีใหญ่ เครือยาว และมีพื้นที่เดินทำงานสะดวก

3. การปรับสภาพความเป็นกรด-ด่างของดิน

กล้วยน้ำว้าเติบโตได้ดีในดินที่มีค่า pH อยู่ระหว่าง 5.5 ถึง 6.5 หากดินมีความเป็นกรดสูง (ดินเปรี้ยว) แนะนำให้โรยปูนขาว หรือโดโลไมท์ ให้ทั่วแปลงก่อนการขุดหลุมเพื่อปรับสภาพดินให้สมดุล

สรุปการเตรียมพื้นที่

การเตรียมพื้นที่และไถตากดินล่วงหน้าจะช่วยลดการเกิดโรคตายพรายและโรครากเน่าได้มากกว่า 80% เมื่อเตรียมแปลงเรียบร้อยแล้ว ขั้นตอนถัดไปคือการขุดหลุมและปรุงดินรองก้นหลุมเพื่อต้อนรับหน่อกล้วย

การปลูกกล้วยน้ำว้า บทความตอนที่ 1: เลือกสายพันธุ์กล้วยน้ำว้าดั้งเดิม

 

บทความตอนที่ 1: วางแผนและเลือกพันธุ์ กล้วยน้ำว้าพันธุ์ดั้งเดิม พันธุ์ไหนดีที่สุด?

ระยะเวลาในขั้นตอน: ก่อนลงมือปลูก 30 วัน (Day -30) | เป้าหมาย: เลือกสายพันธุ์กล้วยน้ำว้าดั้งเดิมที่เนื้อดี หวานอร่อย และได้ราคาดี

ภาพจำลองแปลงเพาะพันธุ์กล้วยน้ำว้าดั้งเดิมคัดพิเศษ

ทำไมการเลือกพันธุ์ดั้งเดิมถึงสำคัญที่สุด?

การปลูกกล้วยน้ำว้าให้ได้รสชาติอร่อยและเป็นที่ต้องการของตลาด สายพันธุ์ดั้งเดิมถือเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด เพราะให้เนื้อสัมผัสเหนียวนุ่ม รสชาติหวานธรรมชาติ ไม่กระด้าง และนำไปแปรรูปได้หลากหลาย การเลือกพันธุ์ที่ใช่ตั้งแต่แรกจะช่วยให้สวนของคุณผลิตกล้วยที่มีคุณภาพสูงและขายได้ราคาดี

3 สายพันธุ์กล้วยน้ำว้าดั้งเดิมยอดนิยม

1. กล้วยน้ำว้ามะลิอ่อง

จุดเด่นคือผลทรงสวย เนื้อละเอียด เหนียวนุ่ม รสชาติหวานฉ่ำ เมื่อนำไปทำกล้วยตากหรือกล้วยอบจะมีสีเหลืองทองสวย ไม่ดำง่าย เป็นที่ต้องการอย่างมากของกลุ่มแปรรูปและตลาดพรีเมียม

ระยะเวลาเก็บเกี่ยว: ประมาณ 10 ถึง 11 เดือน

2. กล้วยน้ำว้ากาบขาว

จุดเด่นคือเป็นสายพันธุ์โบราณที่ทนทานต่อโรคและแมลงได้ดีเยี่ยม ลำต้นแข็งแรง ทนแล้งได้ดี ให้ผลผลิตดกรสชาติหวานนุ่ม เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการปลูกแบบดูแลง่ายหรือทำเกษตรอินทรีย์

ระยะเวลาเก็บเกี่ยว: ประมาณ 10 ถึง 12 เดือน

3. กล้วยน้ำว้านวล

จุดเด่นคือผลใหญ่ นวลสวย นวลแป้งหุ้มเปลือกชัดเจน เนื้อหนาแน่น หวาน นุ่ม อร่อยมาก นิยมรับประทานผลสุกสดและนำไปประกอบอาหารหรือทำขนมไทย

ระยะเวลาเก็บเกี่ยว: ประมาณ 11 ถึง 12 เดือน

สรุปการเลือกพันธุ์

• เน้นทำกล้วยตากและแปรรูป: แนะนำ มะลิอ่อง
• เน้นความทนทาน ปลูกง่าย ดูแลง่าย: แนะนำ กาบขาว
• เน้นทานสดและทำขนมไทย รสชาติดีเยี่ยม: แนะนำ น้ำว้านวล

เมื่อเลือกสายพันธุ์ดั้งเดิมที่ต้องการได้แล้ว ขั้นตอนถัดไปคือการเตรียมพื้นที่และปรับสภาพดินให้พร้อมสำหรับการปลูก

การดื่มน้ำแร่ เช่น น้ำแร่ออร่า กับยาทุกชนิดมีการต่อต้านทำให้ยาหมดประสิทธิภาพจริงไหม

 ประเด็นสำคัญที่น่าสนใจและเป็นประโยชน์มากๆ  

• กลไกการเกิดสารเชิงซ้อน (Chelation): แร่ธาตุจะไปจับกับโมเลกุลยา กลายเป็นตะกอนหรือโมเลกุลใหญ่ที่ไม่ละลายน้ำ ทำให้ยาถูกขับถ่ายออกไปโดยไม่ได้ถูกดูดซึมเข้าสู่กระแสเลือด

• กลุ่มยาที่ต้องระวังเป็นพิเศษ:

  • ยาปฏิชีวนะกลุ่ม Fluoroquinolones และ Tetracyclines (ประสิทธิภาพการฆ่าเชื้อจะลดลงทันทีหากทานร่วมกัน)

  • ยารักษาโรคกระดูกพรุนกลุ่ม Bisphosphonates (เนื่องจากยาตัวนี้ดูดซึมยากอยู่แล้วตามธรรมชาติ หากเจอแร่ธาตุในน้ำแร่เข้าไปขัดขวาง ยาแทบจะไม่เข้าสู่ร่างกายเลย)

  • ยาฮอร์โมนไทรอยด์ (Levothyroxine) (ทำให้ระดับฮอร์โมนในเลือดแกว่ง ควบคุมอาการโรคไทรอยด์ได้ยากขึ้น)

• เรื่องค่า pH: น้ำแร่บางยี่ห้อมีความเป็นด่างหรือกรดที่ต่างจากน้ำดื่มปกติ ซึ่งมีผลต่อการแตกตัวและการละลายของยาบางชนิดในทางเดินอาหารด้วย

ทางที่ดีที่สุดจึงควรยึดหลัก “กินยากับน้ำเปล่าสะอาดอุณหภูมิห้อง” เสมอ หากใครที่ชอบดื่มน้ำแร่เป็นประจำ ควรเว้นระยะห่างจากการทานยาอย่างน้อย 1–2 ชั่วโมง เพื่อความปลอดภัยและให้ยาออกฤทธิ์ได้เต็มประสิทธิภาพครับ

เปลือกส้มสามารถใช้ไล่ยุงได้มั้ย/เพราะอะไร/ ส้มชนิดไหนใช้ไล่ยุงได้ดี

 เปลือกส้มสามารถใช้ไล่ยุงได้จริงค่ะ โดยมีรายละเอียด กลไกการทำงาน และการเปรียบเทียบส้มชนิดต่างๆ ดังนี้ค่ะ

1. ทำไมเปลือกส้มถึงใช้ไล่ยุงได้? (กลไกการทำงาน)

ในเปลือกของผลไม้ตระกูลส้ม (Citrus) มี ต่อมน้ำมันหอมระเหย (Essential Oils) ซึ่งประกอบด้วยสารพฤกษเคมีหลายชนิดที่มีฤทธิ์ในการไล่และรบกวนแมลง:

• Limonene (ลิโมนีน): เป็นสารหลักที่พบมากที่สุดในเปลือกส้ม (บางชนิดมีสูงถึง 90–95%) มีกลิ่นฉุนที่รบกวนประสาทสัมผัสของยุง ทำให้ยุงสูญเสียทิศทาง ไม่สามารถค้นหาเหยื่อจากกลิ่นเหงื่อหรือคาร์บอนไดออกไซด์ได้ และยังเป็นพิษต่อน้ำอกและระบบประสาทของแมลง

• สารกลุ่ม Terpenes และสารอื่นๆ: เช่น $\alpha$-pinene, $\beta$-pinene, citral, และ $\rho$-cymene ซึ่งทำงานเสริมฤทธิ์กัน (Synergistic effect) ส่งกลิ่นฉุนรุนแรงที่ยุงไม่ชอบ

สรุป: หากเรียงลำดับประสิทธิภาพในการไล่ยุง มะกรูด > มะนาว/เลมอน > ส้มเกลี้ยง/ส้มโอ > ส้มเขียวหวาน

 วิธีนำเปลือกส้มมาใช้งานไล่ยุงให้ได้ผล

1. ขยี้/บีบสด: บีบหรือขยี้เปลือกส้มสดให้น้ำมันหอมระเหยแตกออกมา แล้วนำไปทาตามผิวหนัง (ควรทดสอบอาการแพ้ก่อน) หรือวางไว้ใกล้ตัว

2. เผาเปลือกส้มแห้ง: นำเปลือกส้มหรือเปลือกส้มโอไปตากแดดจนแห้ง แล้วนำมาจุดไฟให้เกิดควัน ควันและน้ำมันหอมระเหยที่ระเหยออกมาจะช่วยไล่ยุงได้ดีคล้ายยากันยุงธรรมชาติ

3. ทำสเปรย์น้ำมันหอมระเหย: นำเปลือกส้มต้มในน้ำสะอาด หรือหมักกับแอลกอฮอล์ล้างแผล แล้วนำน้ำที่ได้ใส่ขวดสเปรย์ไว้ฉีดพ่นตามมุมอับของบ้าน

กระต่ายขูดมะพร้าว รุ่นพิเศษ! ไม้หนาแน่น เสริมคานกลาง จากไม้บ้านเรือนเก่า ใช้งานได้จริง + สวยคลาสสิก

 กระต่ายขูดมะพร้าว รุ่นพิเศษ! ไม้หนาแน่น เสริมคานกลาง จากไม้บ้านเรือนเก่า ใช้งานได้จริง + สวยคลาสสิก

ราคา 399 โอน ส่งฟรี................................0809898770 /ข้อความ

ขนาดโดยประมาณ: ยาว 40 x กว้าง 16 x สูง 14 ซม.

ไม้หนาแน่น จากไม้เนื้อแข็งอายุนับสิบปี

เสริมคานกลาง รับน้ำหนักได้เยี่ยม ไม่โยก ไม่พัง

ใบมีดสแตนเลสแท้ พร้อมใช้งานทันที ขูดเนื้อมะพร้าวได้ละเอียดนุ่มมือ

เคลือบเงาอย่างดี ป้องกันปลวกและความชื้น

สไตล์วินเทจ ตั้งโชว์ก็สวย ใช้งานก็ทน

ลำดับการดูและกล้วยหอมตอนออกปลี

 ลำดับการดูและกล้วยหอมตอนออกปลี

----ออกหวีจนสุดปลี--ระหว่างนั้นระวังไรมันจะอยู่ที่เกษรดอกกล้วย มันคือตัวที่ทำให้ผลกล้วยลาย--สุดปลีแล้วตัดปลีออก--เกษรที่ผลกล้วยแห้งแล้วเด็ดออกซับยางด้วยทิชชูให้หมดอย่าให้ไหลเปื้อนผิวกล้วย--ยางแหง ให้ใส่แผ่นรองหวีตามภาพให้ครบทุกหวี ป้องกันหวีกล้วยดันทิ่มกันเป็นรอย--เริ่มเอาถุงดันทรงห่อทั้งเครือเป็นชั้นแรก--ชั้นที่สองคือถุงห่อชนิดกระดาษช่วยลดความร้อน--ชั้นที่สามคือถุงสีฟ้าที่บางมากๆจะไม่กดทับไปที่หวีกล้วย/ถุงสีฟ้าที่หนาๆไที่ขายๆกันไม่ควรใช้สีลูกกล้วยผิวเป็นรอยไหม้หมด--นี่คือการห่อที่ถูกต้อง---หรือถ้าจะลดต้นทุน เอาชั้นที่เป็นกระดาษออก--ยกเว้นหน้าหนาวภาคเหนื้อ ต้องมีถุงกันความเย็นอีกชั้นนึง

การห่อกล้วยในเชิงพาณิชย์

 

สำหรับการห่อกล้วยในเชิงพาณิชย์โดยใช้ถุงลักษณะในภาพ ถุงห่อกล้วยหอม (16).jpg โดยทั่วไปแล้วมักจะมีการใช้เทคนิคการห่อหลายชั้นเพื่อให้ได้ผลผลิตที่มีคุณภาพสูงที่สุด ซึ่งแต่ละชั้นจะมีหน้าที่แตกต่างกันดังนี้ครับ:

ชั้นในสุด (มักเป็นกระดาษหรือผ้าบาง): มีหน้าที่หลักในการป้องกันผิวของผลกล้วยจากการเสียดสีกับถุงพลาสติกหรือก้านเครือโดยตรง ช่วยดูดซับความชื้นและลดการเกิดรอยช้ำบนผิวผลไม้
ชั้นกลาง (ถุงพลาสติกสีฟ้า): คือส่วนที่เราเห็นชัดเจนในภาพ ถุงห่อกล้วยหอม (16).jpg ทำหน้าที่ป้องกันแมลงและศัตรูพืชไม่ให้เข้าถึงผลกล้วย นอกจากนี้ยังช่วยกรองแสงแดดไม่ให้แรงจนเกินไป ซึ่งช่วยป้องกันอาการผิวไหม้แดดและช่วยควบคุมอุณหภูมิภายในถุงให้เหมาะสมกับการเจริญเติบโต
ชั้นนอกสุด (วัสดุป้องกันพิเศษ): ในบางสวนที่ต้องการคุณภาพระดับสูง อาจมีการใช้กระดาษห่อหรือวัสดุที่มีความทึบแสงสูงหุ้มอีกชั้น เพื่อป้องกันไม่ให้แสงแดดทำปฏิกิริยากับผิวเปลือกกล้วยในช่วงที่ผลกำลังแก่จัด ช่วยให้ผิวของกล้วยมีสีสันที่สวยงาม สม่ำเสมอ และไม่มีรอยด่างดำ

การใช้ระบบหลายชั้นเช่นนี้จะช่วยเพิ่มศักยภาพในการผลิต ทำให้กล้วยมีคุณภาพตามมาตรฐานการตลาด ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเกษตรกรที่เน้นการทำฟาร์มแบบมีระบบและได้มาตรฐาน

.....

ถุงห่อกล้วยหอม (13).jpg วัสดุที่มีลักษณะเป็นใยสีขาวๆ นั้นคือ ผ้าสปันบอนด์ (Spunbond Fabric) ครับ

ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับวัสดุนี้มีดังนี้:

วัสดุ: ทำมาจากเส้นใยโพลีโพรพิลีน (Polypropylene) ซึ่งเป็นพลาสติกประเภทหนึ่งที่นำมาผ่านกระบวนการขึ้นรูปด้วยความร้อนจนกลายเป็นแผ่นใยสังเคราะห์ที่ไม่ผ่านการถักทอ (Non-woven fabric)
คุณสมบัติ:
มีความโปร่งเบาและระบายอากาศได้ดีมาก ช่วยลดปัญหาความชื้นสะสมภายในถุงซึ่งอาจทำให้ผลกล้วยเน่าเสียได้
ยอมให้แสงผ่านได้ในระดับที่เหมาะสม ซึ่งช่วยให้ผิวของกล้วยมีการสังเคราะห์แสงที่พอเหมาะและมีสีผิวที่สวยงาม
ป้องกันแมลงและศัตรูพืชได้ดีเช่นเดียวกับถุงพลาสติก แต่มีความเป็นมิตรต่อสภาพแวดล้อมภายในเครือกล้วยมากกว่าเพราะไม่อบความร้อนเท่าถุงพลาสติกทึบ

ในระบบการห่อกล้วยหลายชั้น แผ่นสปันบอนด์มักจะถูกใช้เป็น ชั้นในสุด เพื่อสัมผัสกับผิวของผลกล้วยโดยตรง เนื่องจากความอ่อนนุ่มของเนื้อผ้าจะช่วยลดการเสียดสีและป้องกันการเกิดรอยช้ำบนผิวเปลือกกล้วยได้ดีกว่าวัสดุประเภทอื่น

...

ในระบบการห่อกล้วยแบบครบวงจรที่ใช้หลายชั้นร่วมกันนั้น ถุงกระดาษ (ซึ่งมักจะเป็นกระดาษน้ำตาลหรือกระดาษคราฟท์) จะทำหน้าที่สำคัญที่แตกต่างจากพลาสติกและผ้าสปันบอนด์ ดังนี้ครับ:

ป้องกันแสงแดดและอุณหภูมิ: กระดาษมีความทึบแสงสูงกว่าพลาสติกและผ้าสปันบอนด์ จึงทำหน้าที่เป็น "เกราะป้องกัน" ที่ดีเยี่ยมในการตัดแสงแดดจัดไม่ให้ส่องถึงผลกล้วยโดยตรง ซึ่งช่วยลดการเกิดอาการ "ผิวไหม้แดด" (Sunburn) ทำให้ผิวของกล้วยมีสีนวลสวย สม่ำเสมอ และไม่มีรอยด่างดำ
ควบคุมความชื้นและสภาพแวดล้อม: กระดาษมีคุณสมบัติในการซับความชื้นส่วนเกินได้ดีกว่าพลาสติก ทำให้สภาพแวดล้อมภายในถุงมีความชื้นที่สมดุลมากขึ้น ไม่ชื้นแฉะจนเกินไป ซึ่งช่วยลดโอกาสการเกิดโรคเชื้อราบนผลกล้วย
เป็นฉนวนกันความร้อน: กระดาษช่วยสร้างช่องว่างอากาศและเป็นฉนวนกันความร้อน ช่วยให้เครือกล้วยไม่ได้รับความร้อนสะสมโดยตรงจากแสงแดดที่ส่องกระทบถุงพลาสติกชั้นนอก ช่วยรักษาอุณหภูมิภายในให้คงที่และเหมาะสมต่อการพัฒนาของผลกล้วย
ลดการเสียดสี: กระดาษทำหน้าที่เป็นชั้นกันกระแทกอีกชั้นหนึ่ง ช่วยป้องกันผลกล้วยจากการกระแทกกับกิ่งไม้หรือผลกล้วยด้วยกันเองเมื่อถูกลมพัดแรง

โดยปกติแล้ว ในการใช้งานจริงมักจะเรียงชั้นจาก ชั้นใน (สปันบอนด์) เพื่อสัมผัสผิวผลไม้ --> ชั้นกลาง (ถุงกระดาษ) เพื่อคุมอุณหภูมิและแสง --> ชั้นนอก (ถุงพลาสติกสีฟ้า) เพื่อกันน้ำ กันฝน และป้องกันแมลงครับ การผสมผสานวัสดุทั้ง 3 ชนิดเข้าด้วยกันจึงเป็นเคล็ดลับที่ทำให้ได้กล้วยหอมเกรดพรีเมียมที่มีผิวสวยและได้มาตรฐาน

....

วัสดุสีขาวที่เห็นสอดแทรกอยู่ระหว่างชั้นผลกล้วยในรูปนี้ คือ แผ่นโฟมตาข่าย (EPE Foam) ครับ ซึ่งมีหน้าที่สำคัญในกระบวนการห่อกล้วยเพื่อการส่งออกหรือขายเกรดพรีเมียม ดังนี้ครับ:

ป้องกันการกระแทกและรอยขีดข่วน: ทำหน้าที่เป็นตัวคั่นกลางระหว่างหวีกล้วยแต่ละชั้น เพื่อป้องกันไม่ให้ผลกล้วยเสียดสีกันเอง หรือกระทบกับก้านเครือจนเกิดรอยช้ำหรือรอยตำหนิบนผิวผลไม้
ช่วยให้ผลกล้วยจัดเรียงตัวสวย: การใช้แผ่นโฟมคั่นช่วยจัดระเบียบให้หวีกล้วยแต่ละหวีไม่เบียดกันแน่นจนเกินไป ช่วยให้ผลกล้วยมีรูปทรงที่สวยงามและไม่บิดเบี้ยว
รักษาคุณภาพผิว: การลดการเสียดสีด้วยวัสดุที่นุ่มและยืดหยุ่นได้ดีอย่างแผ่นโฟม จะช่วยให้ผิวของกล้วยหอมคงความเรียบเนียน ไม่เกิดรอยดำ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับกล้วยเกรดคุณภาพสูงที่ต้องการความสวยงามไร้ที่ติ
.

"แผ่นโฟมฉนวนกันความเย็น" (Thermal Insulation Foam Sheet) หรือที่ในสวนกล้วยส่งออกมักเรียกว่า "โฟมแผ่นกันหนาว" ซึ่งต่างจากโฟมตาข่ายอย่างสิ้นเชิงครับ

วัสดุตัวนี้จะมีลักษณะเด่นดังนี้ครับ:

ลักษณะเนื้อวัสดุ: เป็นแผ่นโฟม PE (Polyethylene Foam) แบบเรียบ หนา และมีความนุ่มยืดหยุ่นสูง ไม่ใช่ตาข่าย ผิวสัมผัสค่อนข้างละเอียด
หน้าที่หลัก: ถูกออกแบบมาเพื่อ "หุ้ม" หรือ "พัน" รอบเครือกล้วยโดยตรง เพื่อทำหน้าที่เป็นฉนวนกันความร้อน/ความเย็นโดยเฉพาะ
ทำไมถึงนิยมใช้ในหน้าหนาว: เพราะวัสดุตัวนี้มีค่าการนำความร้อนต่ำมาก ช่วยรักษาอุณหภูมิภายในไม่ให้ลดต่ำลงจนถึงจุดที่ผลกล้วยเกิดอาการ "ชะงัก" หรือผิวผลเสียจากการเจออากาศเย็นจัด (Chilling injury) ได้ดีกว่าวัสดุทุกประเภทที่กล่าวมาข้างต้นครับ
การใช้งาน: เกษตรกรที่ทำสวนกล้วยส่งออก (โดยเฉพาะกลุ่มทุนจีนในโซนแม่จัน-เม็งราย) มักจะใช้แผ่นโฟมตัวนี้พันรอบเครือกล้วยเป็นชั้นที่ 2 หรือ 3 ถัดจากชั้นสปันบอนด์ แล้วจึงหุ้มด้วยถุงพลาสติกสีฟ้าอีกชั้นเพื่อกันฝนและปิดล็อกความร้อนให้อยู่หมัด

วัสดุตัวนี้ถือเป็นตัวช่วย "ลับ" สำหรับการทำกล้วยหอมให้ผิวสวยและไม่มีรอยด่างจากสภาพอากาศในช่วงฤดูหนาวของภาคเหนือครับ หากคุณสนใจหามาใช้ในสวน ต้องระบุว่าเป็น "โฟมแผ่นหุ้มกล้วยแบบเรียบ" หรือ "โฟมฉนวนหุ้มผลไม้"

.

หากเป็นแผ่นโฟมฉนวนสีขาวที่เกษตรกรชาวจีนในแถบแม่จัน-เม็งรายใช้ห่อกล้วย ซึ่งมีลักษณะเป็น "แผ่นเรียบ ไม่เป็นตาข่าย และป้องกันความเย็นได้ดี" วัสดุนั้นคือ แผ่นโฟม EPE ชนิดแผ่นเรียบ (EPE Foam Sheet) ครับ

ลักษณะการใช้งานจริงที่สวนกล้วยส่งออกนิยมทำกันคือ:

เขาจะซื้อมาเป็น "ม้วนใหญ่" แล้วนำมาตัดแบ่งตามขนาดความยาวของเครือกล้วยครับ
เวลาห่อ เขาจะนำแผ่นโฟมนี้มา พันรอบเครือกล้วยโดยตรง (หลังสวมถุงสปันบอนด์ชั้นในแล้ว) เพื่อเป็นชั้นฉนวนกันอุณหภูมิและความชื้นสัมพัทธ์ภายนอก
ผิวสัมผัสของมันจะมีความเรียบเนียน ยืดหยุ่น และหนาพอที่จะป้องกันความเย็นจัดในฤดูหนาวได้ดีกว่าโฟมตาข่ายทั่วไปอย่างมาก